TEMMUZ 1956 BORNOVA - NAMAZA İHRAÇ

Yıl 1956 yaz. Ovadayız. Akşam üzeri babamın dönüş saati. O gün, sıkıntılı geldi. Yaklaşık on yıldır devam eden kütüphane memurluğu görevi sona ermişti. İşten atılmıştı. 44 yaşındaydı. Yeni kurulacak Üniversiteden böylelikle haberimiz olmuştu. Babam hapisten çıktıktan sonra, bir sabıkalı olarak bulabildiği tek işide böylece kaybetmişti. Hapisteyken başlamış olduğu beş vakit namazı burada da sürdürüyordu. Öğlen namazını kütüphanede kılıyormuş. Birkaç ay evvel namaz kılarken kapıyı kapatmayı unutmuş. Çevreden görüldüğünü fark etmemiş. Bornova ziraat mektebi binası ve çalışan kadrosu ile Ege Üniversitesine devir edilecekmiş. Müdürleri namaz kılan bir memuru yeni ortam için sakıncalı bulmuş. Babam kadrolu olmadığı için, sözleşmesi fesih edilerek kolayca kapının önüne konulmuş. Zaten sosyal güvencesi de yoktu. Araziler vardı ama çiftçilikten anlamıyordu. Aslında memurluktan başka hiçbir iş onun için uygun değildi. 3 küçük çocuk bir genç kız ve hasta bir eşle yeni bir hayata başlıyordu. Bana doğru bakarak belki bu çocuk bir gün orada tahsil görür demişti. O gün bunu kafama yazmıştım. Hiç silinmedi.